Нанозарраҳои PLGA-и боркардашуда бо OCA ва танзимшаванда бо pH наноташонандаҳои полимерӣ мебошанд, ки кислотаи обетихолиро (OCA) дар дохили матритсаи кислотаи полилактик-ко-гликоликӣ (PLGA) мебаранд ва дар онҳо андозаи зарра ва инкапсулятсияи доруро бо тағйир додани pH-и фазаи обӣ, ки ҳангоми nanoprecipitation истифода мешавад, назорат кардан мумкин аст. Дар таҳқиқот ду PLGA-и бо кислота анҷомёфта бо таносубҳои кислотаи лактикӣ:кислотаи гликоликӣ 50:50 ва 75:25 истифода шудаанд; бо тағйир додани pH-и фазаи обӣ нанозарраҳо дар ҳудуди тақрибан 35–193 nm ҳосил карда шуданд. Самаранокии инкапсулятсияи OCA аз сатҳи %89 дар pH 2,5 то сатҳи %15 дар pH 10 тағйир ёфт.
pH на танҳо ба ташаккули зарраҳо, балки ба ҳалшавандагии OCA ва озодшавии он аз матритсаи PLGA низ таъсир расонд. Аз нанозарраҳои PLGA 50:50 дар pH физиологии 7,3, %87 ± 1-и OCA дар давоми 4 соат озод шуд, дар ҳоле ки дар pH 4,5, ки муҳити лизосомалиро тақлид мекунад, озодшавӣ сусттар ва чандмарҳилагӣ буд; дар 2 соат %30 ± 2, дар 187 соат %65 ± 0,1 ва дар 355 соат %88 ± 2 озодшавӣ гузориш шуд. Барои маҷмӯи пурраи маълумоти озодшавӣ дар муҳити кислотаӣ модели Higuchi бо \(R^2=0.96\) беҳтарин мувофиқатро таъмин кард.
Нанозарраҳои PLGA 50:50-и боркардашуда бо OCA дар макрофагҳои ибтидоии аз мағзи устухони муш ҳосилшуда аз ҳадди %80 қобилияти зиндамонӣ поён нарафтанд. Пас аз воридкунии дохиливаридии нанозарраҳои бо DiR нишонашуда ҷамъшавии флуорессенсия махсусан дар ҷигар мушоҳида гардид. Дар макрофагҳои THP-1, ки бо LPS фаъол карда шудаанд, OCA ва нанозарраҳои боркардашуда бо OCA экспрессияи IL-6-ро ба таври назаррас коҳиш доданд; коҳиши TNF-α аз ҷиҳати оморӣ назаррас набуд, IL-1β тағйир наёфт ва нанозарраҳои боркардашуда бо OCA экспрессияи SHP-ро зиёд карданд.
Ҳудуди тафсир: Инҳо таҷрибаҳои ҳуҷайравӣ ва муш мебошанд. Таҳқиқот самаранокии клиникӣ, бехатарии клиникӣ, муваффақияти табобат ё натиҷаи дарозмуддати беморонро дар одамон нишон намедиҳад.
Масъалаи асосии таҳқиқот
Кислотаи обетихолӣ (OCA) аналоги нимсинтетикии кислотаи сафровӣ мебошад, ки ретсептори farnesoid X (FXR)-ро фаъол мекунад. FXR ретсептори ҳастаӣ мебошад, ки бо метаболизми ҷигар, илтиҳоб ва равандҳои фиброзӣ алоқаманд аст. Гарчанде OCA фаъолияти пурқуввати фармакологӣ дорад, паҳншавии системавӣ метавонад ба таъсирҳои берун аз ҳадаф оварда расонад; бинобар ин равиши асосии таҳқиқот интиқоли дору дар дохили нанозарраҳои PLGA барои зиёд кардани равонашавӣ махсусан ба бофтаи ҷигар ва кам кардани таъсирҳои номатлуби ҳуҷайравии вобаста ба доруи озод мебошад.
PLGA сополимери биотаҷзияшаванда буда, аз воҳидҳои кислотаи лактикӣ (LA) ва кислотаи гликоликӣ (GA) иборат аст. Дар таҳқиқот PLGA 50:50 ва PLGA 75:25, ки бо кислотаи карбоксилӣ анҷом ёфтаанд ва массаи молекулавии онҳо тақрибан 17.000 g/mol мебошад, истифода шуданд. Ифодаҳои 50:50 ва 75:25 таносуби LA:GA-ро дар полимер нишон медиҳанд.
Nanoprecipitation чӣ гуна кор мекунад?
Дар nanoprecipitation, PLGA-и гидрофобӣ дар ацетон, ки ҳалкунандаи органикии бо об омехташаванда аст, ҳал карда мешавад. Вақте ки ин фазаи органикӣ зуд ба фазаи антисольвенти обӣ илова мешавад, полимери дар ацетон буда дар муҳити обӣ ба ҳолати аз ҳад сершуда мерасад ва худ аз худ нанозарра ташкил мекунад. Манбаъ ин минтақаи ташаккули худкорро бо мафҳуми “Ouzo region” шарҳ медиҳад.
| Марҳила | Шарти истифодашуда дар манбаъ |
|---|---|
| Полимер | PLGA 50:50 ё PLGA 75:25; бо кислота анҷомёфта; Mw ≈17.000 g/mol |
| Фазаи органикӣ | 5–70 mg PLGA / 1 mL ацетон |
| Формулятсияи дорудор | 1 mg OCA / 1 mL ацетон ҳамроҳ бо PLGA |
| Фазаи обӣ | 10 mL, %0,1 (w/v) Pluronic F127 |
| Омехтакунӣ | 300 rpm |
| Хориҷ кардани ацетон | Дар ҳарорати хонагӣ 180 дақиқа |
| Ҷамъоварӣ | 10.000 × g, 12 °C, 15 дақиқа |
| Тозакунӣ | Се даври сентрифугакунӣ ва филтратсияи мембранаи CA 0,45 μm |
Чаро pH Андозаи Нанозарраҳои PLGA-ро Тағйир Дод?
Тибқи тафсири механистии манбаъ, ҳангоми баланд шудани pH гурӯҳҳои терминалии карбоксилии PLGA-и бо кислота анҷомёфта бештар ионизатсия мешаванд; зиёд шудани заряди манфӣ телаиши электростатикии байни занҷирҳои полимерӣ ва хусусияти гидрофилӣ/амфифилиро зиёд карда, ҳангоми nanoprecipitation ташаккули зарраҳои хурдтарро дастгирӣ мекунад. Бо вуҷуди ин, муаллифон таъкид мекунанд, ки як механизми ягона ба таври қатъӣ исбот нашудааст ва аз ҳад сершавӣ, ҳамкориҳои байнимолекулавӣ, телаиши электростатикӣ ва гидролизи эҳтимолии PLGA метавонанд якҷоя нақш дошта бошанд.
Чаро консентратсияи PLGA муҳим буд?
Ҳангоми баланд кардани консентратсияи полимер аз 1 mg/mL то 70 mg/mL, зарраҳои PLGA 50:50 аз 70 ± 21 nm то 220 ± 3 nm ва зарраҳои PLGA 75:25 аз 136 ± 37 nm то 373 ± 16 nm калон шуданд. Пасттарин арзишҳои PDI дар 30 mg/mL ба даст омаданд:
| Формулятсия | Андоза дар 30 mg/mL | Пасттарин PDI |
|---|---|---|
| PLGA 50:50 | 155 ± 1 nm | 0,065 ± 0,02 |
| PLGA 75:25 | 177 ± 1 nm | 0,091 ± 0,01 |
PDI индекси полидисперсияти беченака мебошад, ки паҳноии тақсимоти андозаи зарраҳоро нишон медиҳад. Манбаъ дар нанозарраҳои полимерӣ ва липидӣ арзиши PDI < 0,2-ро бо тақсимоти ба қадри кофӣ танг алоқаманд мекунад. Дар сатҳҳои 50 ва 70 mg/mL агрегацияи намоён ба вуҷуд омадааст; барои таҷрибаҳои минбаъда 30 mg/mL интихоб шудааст.
Ҳангоми баланд шудани pH андоза чӣ қадар тағйир ёфт?
| Навъи PLGA | pH 2,5 | pH 10 | Тағйири умумӣ |
|---|---|---|---|
| PLGA 50:50 | 189 ± 5 nm | 42 ± 2 nm | Коҳиши равшан |
| PLGA 75:25 | 193 ± 2 nm | 35 ± 1 nm | Коҳиши равшан |
Яке аз гузаришҳои ҷолибтарин дар минтақае рух медиҳад, ки ионизатсияи гурӯҳҳои терминалии карбоксилии PLGA босуръат зиёд мешавад. Дар Ҷадвали 1-и манбаъ ҳисоб шудааст, ки тақрибан %31-и PLGA дар pH 3,5, %59 дар pH 4,0, %82 дар pH 4,5, %93 дар pH 5,0 ва %99 дар pH 6,0 дар ҳолати диссоциацияшуда қарор дорад.
Муносибати Henderson–Hasselbalch дар ин ҷо чиро нишон медиҳад?
Мақола фоизи диссоциацияи PLGA ва OCA-ро бо равиши Henderson–Hasselbalch шарҳ медиҳад. Манбаъ муодиларо ҳамчун формулаи алоҳида рақамгузоришуда чоп намекунад; ифодаи зерини муносибати стандартии кислота-асос, ки истифода шудааст, барои мақсади омӯзишӣ нишон дода мешавад ва муодилаи нави таҳқиқот нест:
\[ \mathrm{pH}=\mathrm{p}K_a+\log_{10}\left(\frac{[A^-]}{[HA]}\right) \]
Фраксияи ионизатсияшудаи кислотаи заифро инчунин чунин навиштан мумкин аст:
\[ \alpha_{A^-} = \frac{1} {1+10^{(\mathrm{p}K_a-\mathrm{pH})}} \]
Дар ин ҷо \([HA]\) шакли протондор ва аз ҷиҳати барқӣ бетарафи кислотаро; \([A^-]\) шакли депротондор ва манфиро; \(pK_a\) бошад собитаи кислотагӣ, ки тавозуни байни ду шаклро муайян мекунад, нишон медиҳад. \(\alpha_{A^-}\) беченака аст ва барои фоиз ба 100 зарб карда мешавад.
Арзиши тахминии \(pK_a\)-и PLGA-и бо кислота анҷомёфта, ки дар манбаъ дода шудааст, 3,85 ва арзиши \(pK_a\)-и гурӯҳи карбоксилии OCA 4,76 мебошад. Бо боло рафтани pH аз \(pK_a\), ҳиссаи шакли ионизатсияшуда босуръат зиёд мешавад. Аз ин рӯ таҳқиқот нишон медиҳад, ки тағйири pH танҳо “кислотагии муҳит” нест; балки параметри тарҳрезиест, ки хусусияти электростатикӣ/гидрофобии полимер ва доруро тағйир медиҳад.
| pH | PLGA-и диссоциацияшуда (%) | OCA-и диссоциацияшуда (%) |
|---|---|---|
| 2,0 | 1 | 0 |
| 2,5 | 4 | 1 |
| 3,0 | 12 | 2 |
| 3,5 | 31 | 5 |
| 4,0 | 59 | 15 |
| 4,5 | 82 | 35 |
| 5,0 | 93 | 63 |
| 5,5 | 98 | 85 |
| 6,0 | 99 | 95 |
Чаро қувваи ионӣ алоҳида санҷида шуд?
Ҳангоми доимӣ нигоҳ доштани pH, зиёд кардани консентратсияи буфер дар аксари шароитҳо андозаи зарраро калон кард. Масалан, дар PLGA 50:50 барои pH 3 ҳангоми гузаштан аз консентратсияи стандартӣ ба консентратсияи сегонаи буфер андоза аз 180 ± 6 nm то 206 ± 9 nm ва дар pH 9 аз 42 ± 4 nm то 92 ± 2 nm зиёд шуд. Барои PLGA 75:25 тағйироти 189 ± 2 → 212 ± 1 nm дар pH 3 ва 39 ± 1 → 92 ± 2 nm дар pH 9 гузориш шудааст.
Самаранокии инкапсулятсияи OCA чӣ гуна ҳисоб шуд?
Формулаи асосие, ки дар манбаъ равшан дода шудааст:
\[ EE(\%)= \frac{m_{\mathrm{encapsulated\ drug}}} {m_{\mathrm{total\ amount\ of\ drug}}} \times100 \]
Формула чиро ҳисоб мекунад? Ҳисоб мекунад, ки чанд фоизи OCA-и умумие, ки дар оғоз истифода шудааст, дар дохили матритсаи нанозарраҳои тозашудаи PLGA боқӣ мондааст.
Тағйирёбандаҳо: \(m_{\mathrm{encapsulated\ drug}}\) массаи OCA мебошад, ки аз нанозарраҳо экстраксия ва чен шудааст; \(m_{\mathrm{total\ amount\ of\ drug}}\) массаи умумии OCA мебошад, ки ҳангоми тайёркунӣ истифода шудааст. Азбаски ҳар ду истилоҳ дар як воҳиди масса мебошанд, нисбат беченака аст; ҳангоми зарб кардан ба 100 самаранокии инкапсулятсия бо фоиз ба даст меояд.
Дар шароити бе буфер EE% бо HPLC барои PLGA 50:50 %68 ± 3 ва барои PLGA 75:25 %70 ± 2 чен шуд. Бо UV/VIS мутаносибан %68 ± 3 ва %69 ± 3 ба даст омад ва байни натиҷаҳои ду усул фарқи назаррас ёфт нашуд.
Ҳангоми баланд кардани pH-и тайёркунӣ фраксияи ионизатсияшудаи дар об ҳалшавандаи OCA зиёд ва майли гидрофобии он ба PLGA кам шуд. Дар натиҷа дар PLGA 50:50 EE% дар pH 2,5 %89 ± 4 буд, дар pH 10 бошад %15 ± 4 чен шуд. Дар pH 4,5 %87 ± 3 ва дар pH 5,0 %72 ± 0,5 гузориш шуд.
Ҳалшавандагии OCA бо pH чӣ гуна тағйир ёфт?
OCA дар об дар сатҳи 2,62 μg/mL амалан ҳалнашаванда ёфт шуд. Дар муҳити %0,1 Pluronic F127 105 μg/mL; дар буфери phosphate–citrate дар pH 4,0 110 μg/mL, дар pH 5,0 214 μg/mL, дар pH 6,0 418 μg/mL ва дар pH 7,0 974 μg/mL ҳалшавандагӣ гузориш шуд. Дар PBS pH 7,4 низ 974 μg/mL нишон дода шуд.
Ҳудуди воҳид дар дохили манбаъ: Гарчанде меҳвари Шакли 3d барои pH-ҳои баландтар бо mg/mL кашида шудааст, дар матни муҳокима барои pH 8 ифодаи “20 μg/mL” мавҷуд аст. Аз ин рӯ Verianla барои минтақаи баланд-pH аз шакл рақами нави дақиқ истеҳсол намекунад ва воҳиди дар манбаъ навишташударо хомӯшона тағйир намедиҳад.
Чаро OCA дар pH 7,3 нисбат ба pH 4,5 Хеле Тезтар Озод Шуд?
Тафсири манбаъ ин аст, ки дар pH физиологӣ ионизатсияи бештар дар гурӯҳҳои терминалии карбоксилии PLGA ва OCA ҳамкориҳои гидрофобии байни занҷирҳои полимериро суст мекунад, телаиши электростатикиро зиёд мекунад, кушодашавии сӯрохҳо дар матритсаро осон мекунад ва ҳалшавандагии OCA-ро дар фазаи обӣ зиёд менамояд, ки дар натиҷа диффузия суръат мегирад; аммо муаллифон таъкид мекунанд, ки механизми озодшавӣ танҳо бо як раванд ба таври қатъӣ исбот нашудааст.
Профили таҷрибавии озодшавӣ
| Муҳит | pH | Озодшавии OCA, ки дар манбаъ чен шудааст |
|---|---|---|
| Extracellular saline (ECS) | 7,3 | дар 4 соат %87 ± 1 |
| Artificial lysosomal fluid (ALF) | 4,5 | дар 2 соат %30 ± 2 |
| ALF | 4,5 | дар 187 соат %65 ± 0,1 |
| ALF | 4,5 | дар 355 соат %88 ± 2 |
Профил дар pH 4,5 се марҳила дорад: аввал қисми босуръат, сипас озодшавии сусттари дарозмуддат ва баъдан фазаи сеюми идомадор. Ин рафтор он қадар чандфаза аст, ки онро танҳо бо як раванди оддии кинетикӣ шарҳ додан мумкин нест.
Моделҳои озодшавӣ чиро месанҷанд?
Мақола моделҳои дараҷаи сифр, дараҷаи якум ва Higuchi-ро ба маҷмӯи пурраи маълумоти таҷрибавӣ; модели Korsmeyer–Peppas-ро бошад ба тақрибан қисми аввали %60 озодшавӣ татбиқ кардааст. Манбаъ муодилаҳои ин моделҳоро дар матни асосии мақола чоп намекунад. Шаклҳои стандартии математикии моделҳои истифодашуда барои мақсади омӯзишӣ чунинанд:
| Модел | Шакли стандартии математикӣ | Маънои асосӣ |
|---|---|---|
| Дараҷаи сифр | \(Q_t=Q_0+k_0t\) | Суръати доимии озодшавиро нисбат ба вақт месанҷад |
| Дараҷаи якум | \(\ln(Q_0-Q_t)=\ln Q_0-k_1t\) | Рафтореро месанҷад, ки суръати озодшавӣ ба миқдори доруи боқимонда вобаста аст |
| Higuchi | \(Q_t=k_H\sqrt{t}\) | Рафтори решаи квадратӣ-вақтро, ки бо диффузия аз дохили матритса алоқаманд аст, месанҷад |
| Korsmeyer–Peppas | \(\frac{M_t}{M_\infty}=k_{KP}t^n\) | Характеризатсияи эмпирикии механизми ибтидоии озодшавиро таъмин мекунад |
\(Q_t\) миқдори озодшударо дар вақти \(t\); \(Q_0\) арзиши ибтидоиро; \(k_0\), \(k_1\), \(k_H\) ва \(k_{KP}\) собитҳои кинетикии хоси моделро; \(M_t/M_\infty\) фраксияи доруи умумии қобили озодшавиро, ки то вақти \(t\) озод шудааст; \(n\) бошад экспоненти озодшавии Korsmeyer–Peppas-ро нишон медиҳад.
Дар маълумоти pH кислотаии 4,5 беҳтарин мувофиқат ба каҷи пурраи озодшавиро модели Higuchi, \(R^2=0.96\) таъмин кард. Модели Korsmeyer–Peppas дар қисми ибтидоӣ \(R^2=0.89\) дод. Аммо манбаъ равшан таъкид мекунад, ки мувофиқати Higuchi далели “озодшавӣ пурра танҳо бо диффузия рух медиҳад” нест. Таҷзияи матритсаи PLGA ва кушодаю баста шудани сӯрохҳо вобаста ба pH низ метавонанд саҳм дошта бошанд.
Потенсиали zeta чӣ гуна муайян шуда буд?
Потенсиали zeta аз ҳаракатнокии электрофоретикӣ, ки бо парокандашавии нури электрофоретикӣ чен шудааст, бо истифода аз муодилаи Henry ҳисоб карда шуд ва дар равиши Smoluchowski \(f(\kappa a)=1.5\) қабул гардид. Шакли стандартии муносибати Henry:
\[ \mu_e= \frac{2\varepsilon\zeta f(\kappa a)} {3\eta} \]
мебошад. \(\mu_e\) ҳаракатнокии электрофоретикӣ, \(\varepsilon\) гузаронандагии диэлектрикии муҳит, \(\zeta\) потенсиали zeta ва \(\eta\) часпакӣ мебошад. Дар равиши Smoluchowski ҳангоми \(f(\kappa a)=1.5\) муносибат ба:
\[ \mu_e=\frac{\varepsilon\zeta}{\eta} \]
коҳиш меёбад. Ин муодила натиҷаи нави таҳқиқот нест, балки асоси стандартии математикии усули ченкуние мебошад, ки дар манбаъ зикр шудааст.
Дар намунаҳои бе буфер потенсиали zeta барои нанозарраҳои PLGA 50:50 −23 ± 2 mV ва барои ҳамтоёни боркардашуда бо OCA −22 ± 3 mV мебошад. Барои PLGA 75:25 дар нанозарраҳои холӣ −25 ± 0,2 mV ва дар нанозарраҳои боркардашуда бо OCA −21 ± 1 mV гузориш шудааст.
Усул ва Натиҷаҳои Таҳқиқот
Морфология бо SEM
Нанозарраҳои PLGA 50:50 ва 75:25-и боркардашуда бо OCA бо микроскопи электронии сканерии эмиссияи майдон тасвир карда шуданд. Дар Шакли 2-и манбаъ дида мешавад, ки зарраҳо курашакл, нисбатан якхела ва бе агрегацияи намоён мебошанд. Азбаски тасвирҳои SEM далели воқеии микроскопӣ мебошанд, онҳо дар Verianla ба таври генеративӣ тақлид карда нашудаанд.
Таҷрибаи қобилияти зиндамонии ҳуҷайра
Макрофагҳои ибтидоии аз мағзи устухон ҳосилшуда аз мушҳои модаи BALB/c-и 6–10 ҳафта гирифта шуданд. OCA-и озод, нанозарраҳои холии PLGA 50:50 ва нанозарраҳои PLGA 50:50-и боркардашуда бо OCA санҷида шуданд. Консентратсияҳои эквивалентии OCA 10 μM, 1 μM ва 0,1 μM буданд. Қобилияти зиндамонии ҳуҷайра бо MTS assay пас аз 24 соат чен карда шуд ва %80 зиндамонӣ ҳамчун ҳадди эҳтимолии ситотоксикӣ қабул гардид.
Ҳеҷ яке аз формулятсияҳои нанозарраҳои санҷидашуда қобилияти зиндамониро аз ҳадди %80 поён наовард. Аммо дар баландтарин консентратсияи OCA-и озод коҳиши қобилияти зиндамонии ҳуҷайра мушоҳида шуд. Ин натиҷа танҳо барои ин шароити in vitro-и макрофагҳо дуруст аст; он натиҷаи умумии заҳролудӣ барои одамон нест.
Биотақсимшавӣ дар ҷигари мушҳо
Барои биотақсимшавӣ мушҳои наринаи C57BL/6J дар тӯли 24 ҳафта бо парҳези дорои равғани зиёд ғизо дода шуданд ва модели илтиҳоби ҷигар ба вуҷуд оварда шуд. Нанозарраҳои PLGA 50:50 бо рангкунандаи наздики инфрасурх DiR нишонагузорӣ шуданд.
| Параметр | Татбиқ |
|---|---|
| Роҳи татбиқ | Венаи дум, дохиливаридӣ |
| Ҳаҷми наносуспензия | 2,45 μL/g вазни бадан |
| Вояи эквивалентии OCA | 1 mg/kg |
| Басомади татбиқ | Як бор дар ҳафта |
| Давомнокии умумӣ | Чор ҳафтаи пайдарпай |
| In vivo IVIS | 24 соат пас аз татбиқи чорум |
| Тасвирбардории ex vivo-и узвҳо | Як ҳафта пас аз татбиқи охирин |
Дар тасвирҳои IVIS гузориш шуд, ки сигнали DiR ба таври намоён дар ҷигар ҷамъ мешавад ва дар дигар узвҳо сигнал хеле пасттар аст. Тасвирбардории ex vivo-и ҷигар, испурч, гурдаҳо, шушҳо ва duodenum/jejunum низ тасдиқ кард, ки баландтарин флуорессенсия дар ҷигар аст. Нанозарраҳои холии DiR-PLGA ва DiR-OCA-PLGA тақсимшавии монанд нишон доданд; боркунии OCA ҷамъшавиро дар ҷигар аз байн набурд.
Ҳудуди муҳим: Таҷриба биотақсимшавии афзалиятнокро ба бофтаи ҷигар нишон медиҳад. Он мустақиман дар сатҳи як ҳуҷайра нишон намедиҳад, ки ҳар як нанозарра in vivo ба як ҳуҷайраи муайяни Kupffer ворид шудааст. Тафсири ҳадафгирии макрофагҳо дар заминаи хусусиятҳои зарра, ҷамъшавии ҷигар ва системаи фагоситии мононуклеарӣ анҷом дода мешавад.
Таҷрибаи зиддиилтиҳобӣ дар макрофагҳои THP-1
Моноситҳои инсонӣ THP-1 бо PMA ба ҳуҷайраҳои монанди макрофаг дифференсиатсия шуданд ва гурӯҳҳои ғайр аз назорат бо 100 ng/mL LPS барои ду соат таҳрик дода шуданд, то ҳолати проилтиҳобии монанди M1 ба вуҷуд ояд. Сипас OCA-и озод ё нанозарраҳои PLGA 50:50-и боркардашуда бо OCA бо эквиваленти 10 μM OCA татбиқ шуданд. Дексаметазон 100 nM ҳамчун агенти истинодии зиддиилтиҳобӣ истифода шуд.
Пас аз шаш соат экспрессияи mRNA-и IL-6, TNF-α, IL-1β ва SHP бо RT-qPCR чен карда шуд. GAPDH ва B2M ҳамчун генҳои истинодӣ истифода шуданд.
Усули ΔΔCt чӣ гуна кор мекунад?
Манбаъ экспрессияи генро бо усули delta-delta ҳисоб мекунад. Тартиби стандартии ҳисоб:
\[ \Delta C_t = C_{t,\mathrm{target}} - C_{t,\mathrm{reference}} \]
\[ \Delta\Delta C_t = \Delta C_{t,\mathrm{treated}} - \Delta C_{t,\mathrm{control}} \]
\[ \mathrm{Fold\ Change} = 2^{-\Delta\Delta C_t} \]
\(C_t\) шумораи давраҳое мебошад, ки флуорессенсияи PCR аз ҳадди муайяншуда мегузарад. Муодилаи аввал гени ҳадафро ба гени истинодӣ нормализатсия мекунад. Муодилаи дуюм гурӯҳи табобатро бо гурӯҳи назорат муқоиса мекунад. Муодилаи охирин тағйирро ҳамчун “чанд маротиба нисбат ба назорат” ифода мекунад. Ин нишондиҳии стандартии математикӣ тавзеҳи омӯзишии усули ΔΔCt мебошад, ки дар манбаъ ба таври матнӣ зикр шудааст.
| Ген | Натиҷаи OCA / OCA-NP | Тафсир |
|---|---|---|
| IL-6 | Коҳиши назаррас | Натиҷаи мустақиме, ки фаъолияти зиддиилтиҳобиро дастгирӣ мекунад |
| TNF-α | Тамоюли коҳиш, назаррас нест | Набояд ҳамчун таъсири назаррас пешниҳод шавад |
| IL-1β | Тағйир нест | Татбиқи OCA/NP дар ин таҷриба фурӯнишонии назаррас нишон надод |
| SHP | Афзоиш бо NP-и боркардашуда бо OCA | Бо фаъолшавии дохилиҳуҷайравии FXR мувофиқ аст |
Таҳлили оморӣ
Дар таҷрибаи қобилияти зиндамонии ҳуҷайра барои муқоисаи ду гурӯҳ t-тести ҷуфтнашудаи Student истифода шуд. Дар маълумоти RT-qPCR фарқиятҳои байни гурӯҳҳо бо ANOVA-и яксамта ва баъдан бо тести Dunnett post hoc арзёбӣ шуданд. Ҳадди аҳамияти оморӣ \(p<0.05\) муайян гардид. Таҷрибаҳои RT-qPCR бо такрорҳои техникӣ гузаронида шуданд ва таҷрибаҳо се маротиба такрор шуданд (\(n=3\)).
Оё Ин Таҳқиқот Нишон Медиҳад, ки Нанозарраҳои OCA дар Одамон Табобати Самараноки Ҷигар Мебошанд?
Не. Таҳқиқот истеҳсоли нанозарраҳои назоратшаванда бо pH, мувофиқати биологии in vitro ва экспрессияи генҳои вобаста ба илтиҳоб, инчунин биотақсимшавии дохиливаридиро дар мушҳо нишон медиҳад; самаранокии клиникӣ, вояи клиникӣ, бехатарии дарозмуддат, натиҷаи беморӣ ё бартарӣ нисбат ба табобати стандартӣ дар одамон арзёбӣ нашудааст.
Натиҷаҳое, ки таҳқиқот мустақиман дастгирӣ мекунад
- pH-и фазаи обӣ андозаи ташаккулёфтаи нанозарраҳои PLGA-и бо кислота анҷомёфтаро ба таври қавӣ тағйир дод.
- Дар pH-и баланди тайёркунӣ нанозарраҳои хурдтар ҳосил шуданд.
- Самаранокии инкапсулятсияи OCA бо pH ба таври назаррас тағйир ёфт ва умуман бо баланд шудани pH коҳиш ёфт.
- Консентратсияи 30 mg/mL PLGA дар шароити санҷидашуда пасттарин PDI-ро дод.
- Нанозарраҳои боркардашуда бо OCA морфологияи курашакл ва PDI <0,2 нишон доданд.
- OCA дар pH 7,3 аз матритсаи PLGA 50:50 нисбат ба pH 4,5 хеле тезтар озод шуд.
- Беҳтарин мувофиқати математикии профили пурраи озодшавии кислотаӣ дар байни моделҳои санҷидашуда модели Higuchi буд.
- Нанозарраҳои боркардашуда бо OCA, ки санҷида шуданд, дар макрофагҳои ибтидоии муш аз ҳадди %80 зиндамонӣ поён нарафтанд.
- Нанозарраҳои нишонашуда бо DiR пас аз воридкунии дохиливаридӣ дар мушҳо ҷамъшавии афзалиятноки флуорессенсияро дар ҷигар нишон доданд.
- Нанозарраҳои боркардашуда бо OCA дар ҳуҷайраҳои THP-1-и бо LPS таҳрикшуда IL-6-ро ба таври назаррас кам карда, SHP-ро зиёд карданд.
Умумисозиҳое, ки таҳқиқот дастгирӣ намекунад
- Самаранокии клиникии табобат дар одамон нишон дода нашудааст.
- Дар одамон кам шудани таъсирҳои номатлуби OCA бо формулятсияи нанозарраҳо нишон дода нашудааст.
- Дар мушҳо беҳбудии мустақими терапевтии беморӣ чен карда нашудааст; қисми in vivo асосан таҳқиқоти биотақсимшавӣ мебошад.
- Ҷамъшавии флуорессенсия дар ҷигар худ аз худ исбот намекунад, ки ҳамаи нанозарраҳо махсусан дар ҳуҷайраҳои Kupffer ҷойгиранд.
- Коҳиши TNF-α аз ҷиҳати оморӣ назаррас нест ва IL-1β тағйир наёфтааст.
- Арзиши баланди \(R^2\)-и модели Higuchi исбот намекунад, ки озодшавӣ танҳо бо диффузия сурат мегирад.
- Ин таҳқиқот ба таври таҷрибавӣ тасдиқ накардааст, ки формулятсияи назоратшаванда бо pH дар ҳамаи доруҳои кислотаи заиф ҳамон гуна натиҷа медиҳад.
- Заҳролудии дарозмуддат, вокуниши воя-фармакокинетикӣ, бехатарии табобати такрорӣ ва истеҳсол дар миқёси клиникӣ дар ин таҳқиқот ба таври ҳамаҷониба тасдиқ нашудаанд.
Ёддошт оид ба Манбаъ ва Усул
Унвони аслӣ: Development of pH-tunable PLGA nanoparticles for targeted liver delivery of obeticholic acid
Муаллифон: Dmytro Iefremenko; Ondrej Holas; Nancy Mrozkova; Petra Maslova; Lukas Lochman; Ivona Pavkova; Monika Smekalova; Jan Loskot; Barbora Boltnarova; Petr Pavek.
Изҳороти саҳми баробар: Dmytro Iefremenko, Ondrej Holas, Barbora Boltnarova ва Petr Pavek изҳороти саҳми баробар доранд.
Муаллифи масъул: Ondrej Holas.
Муассисаҳо: Charles University Faculty of Pharmacy in Hradec Králové; University of Defence Military Faculty of Medicine; University of Hradec Králové Faculty of Science; Charles University Faculty of Medicine in Hradec Králové, Ҷумҳурии Чех.
Маҷалла: Journal of Drug Delivery Science and Technology.
Ношир: Elsevier B.V.
Сабти библиографӣ: Volume 125 (2026), Article 108669. ScienceDirect санаи ҷилдро Ноябр 2026 нишон медиҳад; мақола 2 Июл 2026 онлайн нашр шудааст.
DOI: 10.1016/j.jddst.2026.108669
Супориш: 4 Феврал 2026. Ревизия: 22 Май 2026. Қабул: 2 Июл 2026. Нашри онлайн: 2 Июл 2026.
Навъи манбаъ: Мақолаи таҷрибавии таҳқиқотии аз баррасии ҳамтоён гузашта; формулятсияи нанозарраҳои фармасевтӣ, хусусиятсанҷии физикӣ-химиявӣ, таҷрибаҳои ҳуҷайравии in vitro ва биотақсимшавии пешазклиникии мушҳоро дар бар мегирад.
Иҷозатнома: Creative Commons Attribution 4.0 (CC BY 4.0).
Этикаи ҳайвонот: Таҷрибаҳои макрофагҳои ибтидоӣ аз ҷониби Military Faculty of Medicine, University of Defence Animal Care and Use Committee дар доираи лоиҳаи 5/21 тасдиқ шудаанд. Таҳқиқоти мушҳои C57BL/6J таҳти назорати Charles University Animal Welfare Body ва мувофиқи тавсияҳои Иттиҳоди Аврупо оид ба ҳайвоноти таҷрибавӣ гузаронида шудаанд.
Маблағгузорӣ ва дастгирӣ: Charles University Grant Agency лоиҳаи 1348120; лоиҳаи NETPHARM CZ.02.01.01/00/22_008/0004607, ҳаммаблағгузории Иттиҳоди Аврупо; Czech Ministry of Education and Sports SVV 260 661; Czech Health Research Council NW25-08-00135; Ministry of Defence of the Czech Republic ва Long Term Organization Development Plan 1011 / DZRO-FVZ22-ZHNII ҳамчун дастгириҳо гузориш шудаанд.
Дастрасии маълумот: Муаллифон изҳор кардаанд, ки маълумот бо дархост пешниҳод мешавад. Маводи supplementary-и таҳқиқот ба сабти DOI-и мақола пайваст аст.
Бархӯрди манфиатҳо: Муаллифон изҳор кардаанд, ки манфиатҳои рақобаткунандаи молиявӣ ё муносибатҳои шахсии маълум, ки метавонанд ба таҳқиқот таъсир расонанд, вуҷуд надоранд.
Саҳми муаллифон: Dmytro Iefremenko: консептуализатсия, таҳқиқот, визуализатсия ва тарҳи аввал. Ondrej Holas: консептуализатсия, таҳлили формалӣ, дарёфти маблағгузорӣ, таҳқиқот, методология, захираҳо, назорат ва баррасӣ/таҳрир. Nancy Mrozkova: таҳқиқот ва визуализатсия. Petra Maslova: таҳқиқот. Lukas Lochman: таҳқиқот ва тасдиқ. Ivona Pavkova: таҳқиқот. Monika Smekalova: методология ва баррасӣ/таҳрир. Jan Loskot: таҳқиқот ва методология. Barbora Boltnarova: таҳқиқот, методология, визуализатсия ва баррасӣ/таҳрир. Petr Pavek: дарёфти маблағгузорӣ ва идоракунии лоиҳа.
Ёддошти дохилиманбаъӣ оид ба гузориш 1: Дар қисми баланд-pH-и ҳалшавандагии OCA байни матни натиҷаҳо, матни муҳокима ва воҳидҳои меҳвари Шакли 3d фарқи воҳид/миқёс вуҷуд дорад, ки пурра мувофиқ карда намешавад; аз ин рӯ рақамҳои баланд-pH, ки дар манбаъ равшан нестанд, аз ҷониби Verianla аз нав ҳисоб карда нашудаанд.
Ёддошти дохилиманбаъӣ оид ба гузориш 2: Дар натиҷаҳои THP-1 танҳо коҳиши IL-6 аз ҷиҳати оморӣ назаррас аст; коҳиши TNF-α назаррас нест ва IL-1β тағйир наёфтааст. Бинобар ин ифодаи умумитар дар бораи илтиҳоб дар қисми натиҷаҳо набояд чунин тафсир шавад, ки ҳамаи ситокинҳо ба таври назаррас фурӯ нишонда шудаанд.
Ҳудуди асосии методологӣ: Далели биологӣ бо фарҳанги ҳуҷайра ва биотақсимшавӣ дар мушҳо маҳдуд аст. Маълумоти клиникии инсон, самаранокии дарозмуддати табобат, фармакокинетикаи инсон ё арзёбии бехатарии клиникӣ вуҷуд надорад.
Шарҳ гузоред
Нишонии почтаи электронии шумо нашр намешавад. Майдонҳои ҳатмӣ бо * нишон дода шудаанд