Bu çalışma, Mısır'ın Orta Doğu Çölü'ndeki Quseir–Qift Yolu boyunca yüzeylenen ve tarihsel olarak geniş bir “Nubian Sandstone” paketi içinde değerlendirilen kumtaşı ağırlıklı istifin, sahada tekrarlanabilir formasyon ölçeğinde alt birimlere ayrılıp ayrılamayacağını araştırmaktadır. Litostratigrafi, kaya istiflerini fosil yaşından veya mutlak zamandan önce litoloji, stratigrafik konum, dikey istiflenme ve sınır ilişkileri temelinde tanımlayan stratigrafik sınıflandırma yaklaşımıdır. Araştırmacılar 18 GPS referanslı lokalite, sekiz kompozit stratigrafik log ve 1:25.000 ölçekli saha haritalamasını birleştirerek istifi tabandan tavana Araba, Abu Thora, Abu Durba, Malha, Bahariya ve Taref olmak üzere altı formasyon ölçekli pakete ayırmıştır.

Formasyonların kaynakta ölçülen kalınlıkları Araba için 77,5–84,5 m, Abu Thora için 68–72 m, Abu Durba için yaklaşık 24 m, Malha için yaklaşık 78 m, Bahariya için 37–60 m ve Taref için 7–37 m'dir. Bu sınırlar tek bir renk, tane boyu veya yatak değişimine göre değil; litolojik birlik ve dikey organizasyonda kalıcı paket ölçekli değişim, tekrar üretilebilir stratigrafik konum ve mümkün olduğunda izlenebilir temas veya marker ilişkileri kullanılarak belirlenmiştir.

Araba, kristalin temel üzerindeki diskordans ve bazal konglomerasıyla; Abu Thora daha ince taneli, heterolitik, paleosollü ve yer yer mangan/ferruginöz özellikli yapısıyla; Abu Durba kısıtlı yayılımlı kiltaşı–dolostone–jips birlikteliğiyle; Malha aşındırmalı bazal konglomera ve kumtaşı–silttaşı–kiltaşı paketleriyle; Bahariya döngüsel ferruginöz ince klastik istifiyle; Taref ise aşındırmalı bazal lag ve daha kaba ferruginöz/çakıllı kumtaşıyla ayrılmıştır.

Fasiyes birlikleri istifin büyük ölçüde flüvyal sistemlerle ilişkili olduğunu; Araba ve Abu Thora'da yerel gelgit veya sığ su etkisinin, Abu Durba'da ise kısıtlı evaporitik marjinal ortamın bulunabileceğini göstermektedir. Ancak bu çökelme ortamı yorumları formasyonları tanımlayan veya yaşlandıran birincil kriterler değildir.

Çalışmanın en önemli sınırı kronolojidir. Quseir–Qift istifinden bağımsız biyostratigrafik veya jeokronolojik yaş elde edilmemiştir. Formasyonlara atfedilen yaş bağlamları başka bölgelerde kurulmuş birimlerle bölgesel korelasyona dayanmaktadır; bu nedenle tam zaman eşdeğerliği veya farklı Mısır havzalarında eşzamanlı çökelim kanıtlanmış değildir. Araştırma yeni formasyonlar önermemekte ve Nubian Sandstone için kesin bölgesel kronolojik çözüm iddiasında bulunmamaktadır.

Nubian Sandstone neden stratigrafik bir problem oluşturuyor?

“Nubian Sandstone” terimi Mısır ve kuzeydoğu Afrika'daki geniş, çoğunlukla kumtaşı ağırlıklı silisiklastik istifler için uzun süredir kullanılmaktadır. Ancak farklı araştırmacılar aynı terimi formasyon, seri, litofasiyes, kaya tipi veya daha geniş bir stratigrafik kompleks anlamında kullanmış ve farklı bölgelerde farklı yaş aralıkları atamıştır. Bu geniş kullanım, sahada yararlı bir bölgesel ifade sağlarken yerel litostratigrafik çözünürlüğü ve birimler arasındaki korelasyonun ne anlama geldiğini belirsizleştirebilir.

Quseir–Qift çalışmasının temel sorusu “Nubian Sandstone var mı?” değildir. Asıl soru, yol boyunca kesintili biçimde yüzeylenen bu geniş istifin tekrarlanan dikey istiflenmeler, açık sınır ilişkileri ve bağımsız saha kontrolleri kullanılarak daha küçük ve sahada yeniden tanınabilir formasyon ölçekli paketlere ayrılıp ayrılamayacağıdır.

Çalışma alanının jeolojik konumu

Araştırma alanı Mısır'ın Orta Doğu Çölü'nde, Quseir'in batısında ve Gebel Duwi yakınındaki Quseir–Qift Yolu boyunca yer almaktadır. Koridor içindeki 15 lokalite yaklaşık 26°06′50″–26°08′29,7″ N ve 34°00′21,9″–34°03′15,51″ E aralığındadır. Wadi Hammamat'taki üç ek lokalite ayrıntılı harita dışında kalmış ve yalnız bazal Araba yüzeylenmelerinin karşılaştırılması için kullanılmıştır.

Fanerozoyik sedimanter örtü, Arabian–Nubian Shield'ın Neoproterozoyik kristalin temel kayaları üzerinde yer almaktadır. Quseir–Gebel Duwi çevresinde Nubian Sandstone istifi sedimanter örtünün alt bölümünü oluşturur ve korunmuş olduğu yerlerde daha genç Üst Kretase birimleri tarafından örtülür.

Yüzeylenmeler yapısal ve topoğrafik olarak parçalanmıştır. Bazı stratigrafik aralıklar yanal yönde sınırlı, bazıları ise belirli traverslerde tamamen yoktur. Bu nedenle tek bir ideal düşey kesit bütün alanı temsil etmez; araştırmanın sekiz kompozit log ve çoklu sınır kontrolüne dayanmasının temel nedeni budur.

Saha ve haritalama tasarımı

Veriler Şubat 2022 ve Şubat 2023'te yapılan iki ayrı yedi günlük jeoloji kampanyasında toplanmıştır. On sekiz lokalitenin koordinatları Garmin eTrex H GPS alıcısıyla kaydedilmiş ve cihazın gösterdiği konumsal doğruluk bütün noktalarda ±3 m olarak bildirilmiştir.

Bölgesel taban haritası 1:250.000 ölçekli EGSMA Quseir jeoloji paftasına dayanırken çalışma için yorumlanan formasyon sınırları 1:25.000 ölçekte derlenmiştir. Saha gözlemleri ArcGIS 10.5 içinde WGS 1984 / UTM Zone 36N koordinat sisteminde birleştirilmiştir.

Google Earth görüntüleri formasyon tanımlamak için temel kaynak değildir. Görüntüler GPS waypointlerinin, yüzeylenen temas izlerinin ve saha notlarıyla harita arasındaki olası çizim veya aktarım sorunlarının görsel kontrolünde yardımcı veri olarak kullanılmıştır.

Litostratigrafik Bir Formasyon Sınırı Sıradan Fasiyes Değişiminden Nasıl Ayrıldı?

Çalışmada bir litolojik değişimin formasyon sınırı sayılması için değişimin tek bir yatak veya lokal fasiyes özelliğiyle sınırlı olmaması; litolojik birlik veya dikey organizasyonda kalıcı paket ölçekli bir değişim oluşturması, komşu paketlere göre tekrar üretilebilir bir stratigrafik konumda bulunması ve yüzeylenme izin verdiğinde izlenebilir bir temas veya marker ilişkisiyle desteklenmesi gerekmiştir. Tek bir renk, tane boyu, yatak kalınlığı veya izole mercek değişimi bu koşulları karşılamadığında iç fasiyes varyasyonu olarak bırakılmıştır.

Sınırların haritada izlenmesi

Temas segmentleri yalnız aynı paket ölçekli litolojik kırılma, marker aralığı ve stratigrafik ilişki birbirini izleyen saha kontrolleri arasında takip edilebildiğinde uzatılmıştır. Yüzeylenmenin kesildiği yerlerde harita çizgileri doğrudan gözlenen sürekli temas anlamına gelmez; bracketing kontrol noktaları arasındaki jeolojik interpolasyonu temsil eder. Arazi ilişkisinin denetlenemediği boşluklarda temaslar zorla projekte edilmemiştir.

Sekiz kompozit log nasıl oluşturuldu?

Sekiz log bütün 18 lokalitenin sayısal ortalaması değildir. Araba için iki log QQ-01 ve QQ-02 ana kontrollerine, Abu Thora için iki log QQ-07 traversi ile QQ-05–QQ-08 traversine, Malha için iki log QQ-10–QQ-11 ve QQ-08–QQ-12 traverslerine, Bahariya–Taref için iki log ise QQ-11/QQ-14 ve QQ-12/QQ-15 eşleşmelerine dayandırılmıştır. QQ-09 kısıtlı Abu Thora–Abu Durba sınırını, QQ-13 ise Bahariya içindeki ek bir kontrolü sağlamıştır.

Altı formasyonun genel çerçevesi

Araba Formasyonu

Araba, çalışma alanında tanınan Nubian Sandstone istifinin en alt formasyonudur. İki kompozit log 84,5 m ve 77,5 m kalınlıktadır. Yaklaşık 1,5 m kalınlığındaki bazal konglomeratik aralık, düzensiz Prekambriyen kristalin temel yüzeyi üzerinde doğrudan yer alır ve formasyon tabanının en açık saha göstergelerinden biridir.

Konglomeranın üzerinde çakıllı ve kaba taneli kumtaşları ile daha az miktarda silttaşı ve shale/paleosol-benzeri seviyeler görülür. Planar ve oluk çapraz tabakalanma, herringbone çapraz tabakalanma, ripple izleri, hummocky cross-stratification, scour yapıları ve çakıllı mercekler raporlanmıştır.

Alt Araba'daki konglomera, çakıllı kanal dolguları, scour ve büyük ölçekli çapraz tabakalanmalar yüksek enerjili flüvyal taşınımla uyumludur. Üst bölümlerdeki herringbone çapraz tabakalanma, hummocky cross-stratification, ripple ve biyoturbasyon ise gelgit veya sığ su etkisinin arttığı bir ortamı düşündürmektedir. Bu yorum, formasyon kimliğini veya yaşını tek başına belirlemez.

Üst Araba kumtaşlarında Cruziana-benzeri iki loblu yüzey izleri ve Skolithos-benzeri dikey oyuklar tanımlanmıştır. Araştırmacılar bunları yalnız morfoloji tabanlı saha tanımları olarak kullanmış, resmî ichnotaksonomik belirleme veya bağımsız yaş göstergesi olarak kabul etmemiştir.

Abu Thora Formasyonu

Abu Thora, Araba'nın kaba kumtaşı ağırlıklı karakterinden daha ince ve heterolitik bir istife geçişle ayrılır. İki kompozit log yaklaşık 68–72 m kalınlığındadır. İnce–orta taneli kumtaşı, silttaşı, kumtaşı–silttaşı heterolitleri, paleosol seviyeleri ve ferruginöz/Mn-zengin aralıklar başlıca tanı özellikleridir.

Planar çapraz tabakalanma, ripple izleri, yatay laminasyon ve kanalize konglomeratik seviyeler; fosilleşmiş odun, rhizolith/kök izleri ve oyuk yapılarıyla birlikte görülmektedir. Bu özellikler formasyonun saha tanınmasına yardımcı olur, ancak her yüzeylenmede zorunlu tanı kriteri veya yaş göstergesi değildir.

Fasiyes birlikleri flüvyal–estuarin ile kıyı ovası arasında, yerel gelgit etkili ve tekrarlanan yüzeylenme/paleosol gelişiminin bulunduğu koşullarla uyumludur.

Abu Durba Formasyonu: neden özellikle önemli?

Abu Durba, çalışmanın yanal süreksizlik açısından en öğretici birimidir. Yaklaşık 24 m kalınlığındaki formasyon yalnız QQ-07/QQ-09 traversinde tanınmış, QQ-05–QQ-08 traversinde ise bulunmamıştır. Bu fark, Abu Durba'nın Abu Thora içindeki her yerde görülen bir fasiyes olmaktan çok, yanal olarak sınırlı korunmuş ayrı bir paket olarak yorumlanmasını desteklemektedir.

Formasyonun ayırt edici birlikteliği paleosol-zengin kiltaşı, ferruginöz kumtaşı, jips, dolostone ve stromatolitik dolostone'dur. Alt sınır Abu Thora üzerinde keskin litolojik geçiş, üst sınır ise Malha bazal konglomerasının başladığı belirgin erozyonal unconformity'dir.

Jips, dolostone ve stromatolitik dolostone birlikteliği kısıtlı evaporitik marjinal bir ortamla, muhtemelen tidal-flat ile lagün benzeri sığ su koşullarıyla uyumludur. Ancak kaynak mevcut verilerin bu alt ortam seçeneklerini kesin olarak birbirinden ayırmadığını açıkça belirtmektedir.

Malha Formasyonu

Malha iki ayrı travers üzerinde yaklaşık 78 m kalınlıktadır. Abu Durba'nın bulunduğu yerde onun üzerinde, bulunmadığı yerde ise Abu Thora'nın doğrudan üzerinde gelişen erozyonal bazal konglomerayla başlar. Kumtaşı, silttaşı ve kiltaşı ardalanmaları ile üst kesimde ferruginöz kumtaşı temel bileşenlerdir.

Fining-upward paketler, planar ve trough çapraz tabakalanmalar, convolute bedding, yanal pinch-out, silisleşmiş odun ve kök izleri gözlenmiştir. Bu birliktelik flüvyal kanal ve bunlara eşlik eden taşkın ovası çökelimiyle uyumludur.

Malha–Bahariya sınırı araştırmada özellikle önemlidir; iki farklı travers üzerinde tekrar gözlenmiş, keskin fakat erozyonal olmayan bir litostratigrafik geçiş olarak tanımlanmıştır.

Bahariya Formasyonu

Bahariya iki kompozit kontrolde 37 m ve 60 m kalınlık vermektedir. Kumtaşı–silttaşı–kiltaşı döngüleri, ferruginöz bant ve kabuklar ile paleosol içeren seviyeler formasyonun tipik saha örgüsüdür.

Horizontal laminasyon, planar ve festoon çapraz stratifikasyon, ripple laminasyonu, desiccation çatlakları, kök izleri, dikey oyuklar ve bitki kalıntıları farklı yüzeylenmelerde gözlenmiştir. Fasiyes topluluğu flüvyal–taşkın ovası/delta ovası çökelimiyle ve yer yer marjinal etkiyle uyumludur.

Üst sınır, daha ince ve döngüsel Bahariya istifini kesen daha kaba, yer yer çakıllı Taref bazal kumtaşının aniden başlamasıyla tanımlanan erozyonal temastır.

Taref Formasyonu

Taref, çalışma alanında Nubian Sandstone altında tanınan en üst formasyondur ve iki logda 7 m ile 37 m arasında değişen kalınlığa sahiptir. Ferruginöz kuvarsça zengin kumtaşı ve çakıllı kumtaşı baskındır; silttaşı ve shale tali bileşenlerdir. Üst kesimde yerel olarak yeşilimsi-gri bir silttaşı aralığı gözlenmiştir; yazarlar yalnız saha rengine bakarak mineralojik bileşim çıkarmamıştır.

Formasyonun tabanındaki erozyonal çakıllı lag ve çapraz tabakalı ferruginöz kumtaşı yüksek enerjili kanal çökelimiyle uyumludur. Yukarı doğru ince taneli silttaşı ve paleosol seviyelerine geçiş, daha düşük enerjili taşkın ovası veya kıyı ovası koşullarına işaret etmektedir.

Taref'in üst sınırı Quseir Formasyonu ile keskin litostratigrafik temastır; kaba ferruginöz Taref kumtaşından daha ince Quseir silttaşı ve shale seviyelerine geçişle tanımlanmıştır.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Yöntem zinciri

1. Quseir–Qift koridoru ve karşılaştırma alanlarında 18 GPS referanslı saha lokalitesi kaydedildi.
2. Formasyon temasları, tanısal stratigrafik pozisyonlar, litoloji, sedimenter yapılar ve yanal devamlılık sahada izlendi.
3. Yatak kalınlıkları tabakalanmaya dik yönde ölçüldü; seyrek örtülü temaslarda alt ve üst sınırlar sınırlı biçimde açığa çıkarıldı.
4. Ana ölçülü kesit kontrolleri, temas lokaliteleri ve yanal kontrol noktaları sekiz kompozit log halinde düzenlendi.
5. EGSMA 1:250.000 jeoloji paftası bölgesel taban olarak kullanıldı; çalışma alanının formasyon temasları 1:25.000 ölçekte yeniden yorumlandı.
6. Saha verileri ArcGIS 10.5 ve WGS 1984 / UTM Zone 36N koordinat sisteminde bütünleştirildi.
7. Önce yerel paketler tanımlandı; formasyon adları ve yaşları daha sonra yayımlanmış bölgesel litostratigrafik ilişkilerle karşılaştırıldı.
8. Çökelme ortamı yorumları formasyon kimliği ve yaş korelasyonundan ayrı, yalnız fasiyes birliklerinin desteklediği ölçüde yapıldı.

Yerel tanıma ile bölgesel korelasyon neden ayrıldı?

Araştırmacılar bir formasyonu “başka bölgede bu adla bilindiği için” sahada tanımlamamıştır. Önce Quseir–Qift içindeki litoloji, dikey istiflenme, stratigrafik konum ve temas ilişkileri kullanılarak ayrı paketler oluşturulmuş; daha sonra bu paketlerin daha önce adlandırılmış Mısır formasyonlarıyla ne ölçüde uyumlu olduğu değerlendirilmiştir. Bu sıra, korelasyon argümanının döngüsel hale gelmesini önlemeyi amaçlamaktadır.

Bu Çalışma Nubian Sandstone Formasyonlarının Yaşlarını Doğrudan Tarihlendirdi mi?

Hayır. Quseir–Qift istifinde bağımsız indeks fosil, radyometrik yaş veya başka bir yerel jeokronolojik tarih elde edilmemiştir; Araba, Abu Thora, Abu Durba, Malha, Bahariya ve Taref için kullanılan yaş bağlamları başka referans alanlarında kurulmuş formasyonlarla litostratigrafik korelasyondan gelmektedir. Bu nedenle formasyon adlarının yerelde kullanılması kesin zaman eşdeğerliği, isokroni veya aynı yaşta çökelim kanıtı değildir.

Bağımsız yaş verisi neden önemli?

Benzer litoloji ve çökelme ortamları farklı havzalarda farklı zamanlarda tekrar gelişebilir. Kumtaşı, paleosol, konglomera veya ferruginöz seviyelerin iki bölgede benzer görünmesi tek başına aynı zamanda çökelmiş olduklarını göstermez. Çalışma bu nedenle litostratigrafik benzerlik ile kronostratigrafik eşdeğerliği özellikle birbirinden ayırmaktadır.

Araba ve Abu Thora'daki iz fosil benzeri yüzey şekilleri de indeks fosil olarak kullanılmamıştır. Malha'nın üzerindeki yüzeyde bulunan gevşek fosilli parçalar daha genç birimlerden yeniden taşınmış malzeme olarak yorumlandığı için yaş tayininden dışlanmıştır.

Abu Durba'nın yokluğu neden önemli bir bulgu?

Abu Durba'nın QQ-07/QQ-09 traversinde bulunmasına rağmen QQ-05–QQ-08 traversinde bulunmaması, istifin bütün koridor boyunca tek tip olmadığını gösteren doğrudan yanal kontroldür. İkinci travers üzerinde Malha'nın erozyonal tabanı doğrudan Abu Thora'nın üzerine gelmektedir. Bu durum Abu Durba'nın bütün bölgede zorunlu ve sürekli bir aralık olarak varsayılmaması gerektiğini göstermektedir.

Çökelme ortamı sonuçlarının sınırı

Araştırma, formasyon tanımlamasını çökelme ortamından türetmemiştir. Çökelme ortamı yorumları ancak litostratigrafik paketler oluşturulduktan sonra fasiyes birliklerinin desteklediği olasılıklar olarak verilmiştir.

Çalışmanın güçlü yönleri

Çalışmanın başlıca güçlü yönü, altı birimi tek bir ideal kesitten türetmemesidir. İki bağımsız dikey kontrol seti, açık sınır lokaliteleri ve alternatif temas ilişkileri kullanılmıştır. Özellikle tekrar edilen Malha–Bahariya temasları ve Abu Durba'nın bir travers üzerinde bulunup diğerinde bulunmaması, stratigrafik modelin gerçek yanal değişkenliği hesaba kattığını göstermektedir.

Bir diğer güçlü yön, saha kanıtı ile bölgesel korelasyonu metodolojik olarak ayırmasıdır. Table 3'ün yapısı dahi bu ayrımı korur: ilk sütunlar yalnız Quseir–Qift sahasında gözlenen kanıtları, sonraki sütunlar referans alanı karşılaştırmasını ve korelasyon sınırını verir.

Çalışmanın sınırlılıkları

Yüzeylenmeler kesintilidir ve yanal fasiyes değişimi belirgindir. Bu nedenle bütün formasyon temasları koridor boyunca sürekli olarak yüzeyde izlenmemektedir. Bazı harita çizgileri saha kontrolleri arasındaki yorumlanmış bağlantılardır.

Abu Durba yalnız sınırlı bir alanda korunmuştur. 1:25.000 harita ölçeğinde bu küçük birim Abu Thora ile birlikte gösterilmiş ve ayrı varlığı kompozit loglar ile saha temas verilerinde çözülmüştür.

Fosil ve iz fosil verisi sınırlıdır ve bağımsız yerel yaş kontrolü için kullanılmamıştır. Bu nedenle bölgesel formasyon adlarının güven düzeyi bütün birimler için aynı değildir; özellikle uzun mesafeli korelasyona daha çok bağımlı olan genç birimlerde zaman eşdeğerliği konusunda ihtiyat gereklidir.

Çalışmanın desteklediği sonuçlar

Quseir–Qift koridorundaki geniş Nubian Sandstone istifi, saha verileri kullanılarak altı formasyon ölçekli pakete ayrılabilmektedir. Formasyonlar arasındaki birçok sınır tekrar üretilebilir litolojik ve stratigrafik özelliklerle tanımlanabilir. Abu Durba'nın yanal olarak sınırlı oluşu ve bazı formasyon kalınlıklarının traversler arasında değişmesi, istifin yanal heterojenliğini gösterir.

Çalışma ayrıca “Nubian Sandstone” genel adının bölgesel bir saha terimi olarak yararlı kalmasına rağmen yerel stratigrafik çözünürlük açısından tek başına yeterli olmadığını göstermektedir.

Çalışmanın desteklemediği sonuçlar

Araştırma altı yeni formasyon tanımlamamaktadır. Kullanılan Araba, Abu Thora, Abu Durba, Malha, Bahariya ve Taref adları mevcut Mısır stratigrafik nomenklatüründen alınmıştır.

Araştırma Quseir–Qift istifinin bütün formasyonlarını bağımsız biçimde tarihlendirmemektedir. Benzer şekilde altı birimin Mısır'ın diğer havzalarındaki aynı adlı formasyonlarla tam zaman eşdeğerliğini kanıtlamaz.

Çalışma Nubian Sandstone nomenklatürü için bütün kuzeydoğu Afrika'yı kapsayan nihai bir çözüm sunmamaktadır. Sonuç, belirli bir saha koridoru için test edilebilir ve gelecekte biyostratigrafi, jeokronoloji veya ek saha kesitleriyle sınanması gereken yerel bir çalışma çerçevesidir.

Kaynak ve Yöntem Notu

Özgün çalışma: Formation-Scale Lithostratigraphic Subdivision of the Nubian Sandstone Succession Along the Quseir–Qift Road, Eastern Desert, Egypt.

Yazarlar: Mohamed A. Khalifa; Mohamed M. Ghoneim; Mohamed Mahmoud Abu El Hassan; Ahmed Anwar El Feky; Amr S. Zaky.

Sorumlu yazarlar: Mohamed M. Ghoneim ve Ahmed Anwar El Feky.

Kurumlar: Geology Department, Faculty of Science, Menoufia University, Shebin El-Kom, Egypt; Nuclear Materials Authority, Cairo, Egypt; Instituto Oceanográfico, Universidade de São Paulo, São Paulo, Brazil.

Dergi ve yayın kimliği: Geosciences, 2026, Cilt 16, Sayı 9, Makale 348. Yayınevi: MDPI. DOI: 10.3390/geosciences16090348.

Yayın süreci: Alınma 16 Temmuz 2026; revizyon 23 Ağustos 2026; kabul 26 Ağustos 2026; yayın 1 Eylül 2026.

Kaynak türü: Hakemli, açık erişimli, saha temelli litostratigrafi ve jeolojik haritalama araştırmasıdır.

Lisans: Creative Commons Attribution (CC BY).

Temel yöntem: İki saha kampanyası; Garmin eTrex H GPS; 18 lokalite; sekiz kompozit log; litoloji, sedimenter yapı ve formasyon temaslarının saha analizi; 1:250.000 EGSMA bölgesel taban haritası; ArcGIS 10.5; WGS 1984 / UTM Zone 36N; 1:25.000 ölçekli formasyon-temas haritalaması; bölgesel litostratigrafik korelasyon.

Finansman: Araştırma dış finansman almamıştır. Makale Ahmed Anwar El Feky'nin doktora tezi kapsamında yürütülen çalışmaya dayanmaktadır.

Etik ve bilgilendirilmiş onam: Uygulanabilir değildir.

Veri erişilebilirliği: Saha gözlemleri, kompozit loglar ve haritalama verileri makalede raporlanmıştır. Supplementary Table S1, bütün 18 lokalitenin kesin koordinatlarını, saha rollerini, log ilişkilerini ve sınır/yanal süreklilik katkılarını içerir. Ek saha kayıtları makul talep üzerine sorumlu yazardan sağlanabilmektedir.

Çıkar çatışması: Yazarlar çıkar çatışması bildirmemiştir.

Yazar katkıları: Kavramsallaştırma Mohamed A. Khalifa ve Ahmed Anwar El Feky; yöntem aynı iki yazar; araştırma, veri düzenleme, biçimsel analiz ve görselleştirme Ahmed Anwar El Feky; doğrulama Mohamed A. Khalifa, Mohamed M. Ghoneim, Mohamed Mahmoud Abu El Hassan ve Amr S. Zaky; ilk taslak Ahmed Anwar El Feky; gözden geçirme ve düzenleme bütün yazarlar; gözetim Mohamed A. Khalifa, Mohamed Mahmoud Abu El Hassan ve Amr S. Zaky; proje yönetimi Mohamed A. Khalifa tarafından yürütülmüştür.

Yöntemsel yorum sınırı

Bu çalışmanın ana çıktısı kronostratigrafik yaş çizelgesi değil, yerel litostratigrafik çerçevedir. Formasyon yaşları doğrudan Quseir–Qift örneklerinden ölçülmemiştir. Gelecekte biyostratigrafi, radyometrik veya başka jeokronolojik yöntemler ve ek saha kesitleri kullanılarak korelasyonların sınanması gerekmektedir.

Harita, kesintisiz bütün bir jeolojik temas yüzeyini doğrudan gözlemlediği iddiasında değildir. Yüzeylenme boşlukları bulunan yerlerde saha kontrolleri arasında jeolojik interpolasyon yapılmıştır. Dolayısıyla harita, açıkça saha kontrolleriyle sınırlandırılmış bir jeolojik yorumdur.